• pościel estella
• kosze na śmieci

Kategorie

• Dom i wnętrze (14)
• Internet i komputery (14)
• Adaptacja strychu na mieszkanie (10)
• Aranżacja pokoju dla dziecka (10)
• Ciekawe pomysły na aranżację wnętrza (10)
• Architektura w XX wieku (10)
• Nowe trendy w budownictwie (10)
• Rozwój architektury współczesnej (12)
• Mieszkanie w bloku (10)
• Urządzanie wnętrza w mieszkaniu (10)
• Pomysły na urządzenie domu jednorodzinnego (10)

• tani nocleg poznań
• sprzątanie mieszkań i sprzątanie biur warszawa - ekologiczne usługi porządkowe
• chapel

Home · Architektura w XX wieku · Styl międzynarodowy w projektowaniu domów

Styl międzynarodowy w projektowaniu domów

W dążeniu do włożenia każdego zjawiska artystycznego do odpowiedniej szufladki i opatrzenia odpowiednią nazwą – przypięto architekturze funkcjonalnej nazwę ,, stylu międzynarodowego”. Złożyło się na to wiele zjawisk. Architekci mieli świadomość swojej odrębności formalnej i ruszając na podbój świata głosili, że posiadają uniform, który pozwoli na pierwszy rzut oka odróżnić przyjaciół od wrogów. Gdy w 1925 roku Walter Gropius wydawał swoją książkę, w której zebrał przykłady nowej architektury z całej Europy, dał jej tytuł ,,Architektura międzynarodowa ‘’.Gdy w 1927 roku otwarto w dzielnicy Weissenhof pod Stuttgartem wystawę mieszkalnictwa, zorganizowaną jako wzorowe osiedle mieszkaniowe, zaproszono do współpracy architektów z wielu krajów. Domy wzniesione przez Ouda, Gropiusa, Le Corbusiera i Miesa van der Rohe były tak bardzo do siebie podobne, że jeden z krytyków sztuki określił je jako przykłady jednego „stylu międzynarodowego". Wreszcie w 1932 roku w Stanach Zjednoczonych ukazała się książka H. R. Hitchcocka i P. Johnsona ''Styl międzynarodowy,,. Skoro ogłoszono więc istnienie nowego stylu, musiały istnieć niewątpliwie wspólne cechy, wyróżniające wczesną architekturę funkcjonalną. Spróbujmy je określić. Prostota oraz szczerość wobec materiałów i konstrukcji, jako przeciwstawienie pompatyczności architektury dawnej. Stosowanie ludzkiej skali, gdy dawna architektura skalę gubiła. Dynamika form kubicznych, jako przeciwstawienie statyce architektury dawnej. Wielość osi i centrów równowagi, jako przeciwstawienie zasadom symetrii i osi środkowej w architekturze dawnej