Home · Rozwój architektury współczesnej · Architektura lat sześćdziesiątych

Architektura lat sześćdziesiątych

Architektura lat sześćdziesiątych odbiegła już dość daleko od jednolitego uniformu funkcjonalizmu lat dwudziestych. Na przykład młodzi architekci angielscy propagują nowy kierunek - brutalizm, polegający na jaskrawym i bezkompromisowym ujawnianiu konstrukcji, użyciu budulca w takiej formie, w jakiej go znajdujemy, eliminacji wszystkich zbędnych szczegółów. Ale wypowiedzi brutalistów nie wnoszą nic nowego do rozwoju myśli architektonicznej, ich realizacje zaś nie budzą zaufania. Wydaje się, że jest to europejska, dość powierzchowna i prymitywna, recepcja osiągnięć japońskich. W Stanach Zjednoczonych ostatnio święci triumfy dekoracyjny eklektyzm nazwany przez krytykę ironicznie „play-boy architecture". Jest to typowa architektura nowobogackich, kraju pozbawionego własnej tradycji kulturalnej. Wynika ona z płytkiego, komercjalnego stosunku architekta do postawionego zadania, z dążenia do zastępowania autentycznych wartości architektonicznych dekoracjami i ozdobami zapożyczonymi od innych. Podobne tendencje, wynikające chyba z fascynacji Ameryką, zaczynają pojawiać się także w Europie zachodniej. Zasługują natomiast na uwagę pogłębiające się tendencje dynamizowania formy, poszukiwania ekspresji, co ułatwia nowoczesna technika, dająca architektom do dyspozycji wciąż nowe oryginalne rozwiązania, pozwalające daleko odbiec od pudełkowych form dawnego funkcjonalizmu. Ostatnie dwadzieścia lat przyniosło setki dzieł zaprzeczających jakimkolwiek sztywnym podziałom stylowym
Powiązane artykuły:
  • Nowe rozwiązania we wnętrzu domu
    Aby dom wyglądał lepiej warto pomyśleć o nowych rozwiązaniach we wnętrzu. Może nim być także odpowiednia organizacja ośrodka pokoju, która pozostanie, w takiej czy innej formie, zestaw mebli do wypoczynku. Wyrazi się ona nie tylko...
  • Konserwatyści w budownictwie holenderskim
    Na drugim biegunie w budownictwie holenderskim działała grupa skrajnych konserwatystów, opierających się na romantycznym eklektyzmie, kierowana przez mistyka architektury Granpre Moliere. Samotnie pracował Willem Marinus Dudok, pragnący awangardowość „De Stijl" łączyć z elementami zachowywawczymi....
  • Architektura holenderska
    Dawna architektura holenderska jest przeciętną architekturą mieszczańską. Wielkie, reprezentacyjne budowle są rzadkością. Przejawia się w tym jeden z rysów charakteru – niechęć do „puszenia się" i przesadnej reprezentacji. Początek współczesnej architektury w Holandii to twórczość...
  • Współczesna architektura światowa
    Wiele krajów rozwinęło swoje własne formuły współczesności, próbując zaakcentować własny wkład do katalogu współczesnej architektury świata. Z pewnością inna jest architektura Włoch, Grecji, Francji czy Hiszpanii - krajów posiadających tradycje kultury śródziemnomorskiej - niż architektura...
  • Różnorodność w budownictwie współczesnym
    Van Eyck poszedł drugą drogą, twierdząc, że skrajna zmienność prowadziłaby tu do fałszywej neutralności, którą porównać by można z rękawiczką źle wyglądającą na każdej dłoni, bo pasującą do wszystkich. To wskazuje na potrzebę połączenia ze...

Copyright 2011