Wiele krajów rozwinęło swoje własne formuły współczesności, próbując zaakcentować własny wkład do katalogu współczesnej architektury świata. Z pewnością inna jest architektura Włoch, Grecji, Francji czy Hiszpanii - krajów posiadających tradycje kultury śródziemnomorskiej - niż architektura Anglii, Szwecji czy Danii. Na południu widać dążenie do indywidualizowania formy, do wykorzystywania tych malarskich wartości bryły, jakie daje południowe słońce, do barwności i dynamiki, gdy znów na północy rozwinęła się koncepcja formy obiektywnej, zwartej, przykładająca więcej uwagi do wykończenia każdego szczegółu, do materialnej jakości architektury.

Jedni mają za patrona Le Corbusiera, drudzy – Miesa van der Rohe. Ale jednocześnie zauważamy, podobnie jak w innych dziedzinach współczesnego życia, dążenie do integracji, do likwidowania miejscowych odrębności, wyzbywania się narodowej specyfiki. Jednym z objawów tej tendencji jest szeroka wymiana twórców i obiektów. Le Corbusier budował w Indiach i USA. Gropius w Iraku i Grecji, Aalto w Niemczech, USA, Iraku i Francji. Obserwujemy to również w rezultatach międzynarodowych konkursów. Duńczyk Jorn Utzon wznosi operę w Sydney ( Australia ), dzieło całkowicie różne od koncepcji architektury duńskiej. Fin Vilio Revell wygrywa konkurs na ratusz w Toronto (Kanada), również operując formą całkowicie różną od znanej nam z Finlandii. Polacy ( Jan Bogusławski, Bohdan Gniewiewski, Maria Leszczyńska) wygrywają konkurs na operę narodową w Madrycie, dając dzieło niezmiernie ,,hiszpańskie" w swym wyrazie plastycznym
Powiązane artykuły:- Architektura holenderska
Dawna architektura holenderska jest przeciętną architekturą mieszczańską. Wielkie, reprezentacyjne budowle są rzadkością. Przejawia się w tym jeden z rysów charakteru – niechęć do „puszenia się" i przesadnej reprezentacji. Początek współczesnej architektury w Holandii to twórczość... - Najważniejsza funkcjonalność
Należy zdać sobie sprawę, że na przykład willa „Savoie" Le Corbusiera z lat 1929-1930 mogła być tak zbudowana, ponieważ istniała rozwinięta technika i konstrukcja budowlana lat dwudziestych, ale też musiała być tak zbudowana, ponieważ była... - Różnorodność w budownictwie współczesnym
Van Eyck poszedł drugą drogą, twierdząc, że skrajna zmienność prowadziłaby tu do fałszywej neutralności, którą porównać by można z rękawiczką źle wyglądającą na każdej dłoni, bo pasującą do wszystkich. To wskazuje na potrzebę połączenia ze... - Architektura lat sześćdziesiątych
Architektura lat sześćdziesiątych odbiegła już dość daleko od jednolitego uniformu funkcjonalizmu lat dwudziestych. Na przykład młodzi architekci angielscy propagują nowy kierunek - brutalizm, polegający na jaskrawym i bezkompromisowym ujawnianiu konstrukcji, użyciu budulca w takiej formie,... - Nowa aranżacja wnętrza w mieszkaniu
Gdy uporamy się z zaaranżowaniem układu mebli i będziemy w miarę zadowoleni z efektu, czeka nas sprawdzenie, czy wprowadzenie tego układu w życie nie stanie w kolizji z rozmieszczeniem przełączników i gniazdek instalacji elektrycznej, gniazdka...